مقایسه سیستم‌های سرمایشی ساختمان از همان لحظه‌ای که قرار است برای یک خانه، واحد اداری یا پروژه بزرگ تصمیم بگیرید، به یک موضوع تعیین‌کننده تبدیل می‌شود. انتخاب سیستم سرمایش فقط به خنک‌کردن فضا مربوط نیست، بلکه روی مصرف برق و آب، کیفیت آسایش حرارتی، سطح رطوبت داخل، هزینه نگهداری و حتی طول عمر تجهیزات اثر مستقیم می‌گذارد. در ایران هم این موضوع مهم‌تر شده است، چون شرکت توانیر اعلام کرده که حدود ۳۵ هزار مگاوات از برق کشور در بخش سامانه‌های سرمایشی مصرف می‌شود و تنظیم دما روی ۲۴ درجه می‌تواند به کاهش مصرف کمک کند.

به همین دلیل، نگاه تک‌بعدی به قیمت خرید یا ظرفیت اسمی دستگاه، معمولا نتیجه خوبی نمی‌دهد. وزارت انرژی آمریکا، یعنی وزارت انرژی آمریکا (U.S. Department of Energy یا DOE)، تاکید می‌کند که نوع اقلیم، رطوبت هوا، کیفیت کانال‌کشی، محل نصب و سایزبندی درست، همگی در عملکرد نهایی اثر دارند. انجمن مهندسان گرمایش، تبرید و تهویه مطبوع آمریکا، یعنی اشری (ASHRAE)، هم در استاندارد 90.1 بهره‌وری کل سیستم را یکی از پایه‌های طراحی انرژی‌محور می‌داند.

چرا انتخاب درست سیستم سرمایش در ساختمان اهمیت دارد

در مقایسه سیستم‌های سرمایشی ساختمان باید اول از همه این نکته را در نظر گرفت که سیستم سرمایش، بخشی از عملکرد کلی ساختمان است نه یک وسیله جدا. اگر پوسته ساختمان ضعیف باشد، پنجره‌ها تابش زیادی بگیرند، عایق‌کاری درست انجام نشده باشد یا کانال‌ها نشتی داشته باشند، حتی یک دستگاه باکیفیت هم نمی‌تواند به نتیجه مطلوب برسد. وزارت انرژی آمریکا در راهنمای سیستم‌های مرکزی و کانال‌ها به‌روشنی توضیح می‌دهد که نشتی و جانمایی نامناسب کانال می‌تواند هزینه انرژی را بالا ببرد و توزیع هوا را به هم بزند.

از طرف دیگر، انتخاب اشتباه فقط به مصرف انرژی بیشتر ختم نمی‌شود. در شهرهای مرطوب، اگر سیستم نتواند رطوبت را کنترل کند، فضا خنک به نظر می‌رسد اما حس راحتی ایجاد نمی‌شود. در اقلیم خشک هم اگر سراغ گزینه نامتناسب بروید، ممکن است هم هزینه برق بالا برود و هم کیفیت هوای داخل افت کند. برای همین، قبل از هر تصمیم، بررسی محاسبه ظرفیت سرمایش ساختمان و نقش عایق‌کاری در کاهش بار سرمایی باید جزو اولین قدم‌ها باشد.

معیارهای اصلی برای انتخاب درست معمولا این‌ها هستند:

• اقلیم و میزان رطوبت منطقه؛
• نوع کاربری ساختمان و ساعات استفاده؛
• متراژ مفید و تعداد فضاهای مستقل؛
• کیفیت عایق، پنجره‌ها و مسیر تابش خورشید؛
• بودجه خرید، مصرف انرژی و هزینه سرویس.

مهم‌ترین انواع سیستم‌های سرمایشی ساختمان

ساختمان اداری و سیستم مرکزی

در مقایسه سیستم‌های سرمایشی ساختمان بهتر است ابتدا گزینه‌ها را به چند گروه روشن تقسیم کنیم تا تصمیم‌گیری ساده‌تر شود. در بازار ایران و در منابع فنی، رایج‌ترین گزینه‌ها شامل کولر آبی یا سرمایش تبخیری، اسپلیت و مینی‌اسپلیت، داکت اسپلیت و سیستم‌های مرکزی کانالی، چیلر و فن‌کویل و سیستم جریان مبرد متغیر یا VRF هستند. هرکدام از این سیستم‌ها برای شرایط خاصی ساخته شده‌اند و زمانی بهترین نتیجه را می‌دهند که با اقلیم، نوع بهره‌برداری و طراحی ساختمان هماهنگ باشند.

نکته مهم این است که هیچ گزینه‌ای برای همه پروژه‌ها بهترین نیست. خانه‌ای که در اقلیم گرم و خشک قرار دارد، لزوما به همان سیستمی نیاز ندارد که یک ساختمان اداری چنداتاقه در شهر مرطوب به آن احتیاج دارد. به همین دلیل، شناخت عملکرد هر گروه و نقاط قوت و ضعف آن، پایه اصلی انتخاب حرفه‌ای است.

کولر آبی یا سرمایش تبخیری

کولر آبی در مناطق کم‌رطوبت هنوز هم یکی از گزینه‌های جدی است. DOE توضیح می‌دهد که این سیستم با عبور هوا از پدهای مرطوب کار می‌کند و می‌تواند دمای هوا را حدود ۱۵ تا ۴۰ درجه فارنهایت پایین بیاورد. همین منطق ساده باعث شده در اقلیم خشک، سرمایش تبخیری هم از نظر هزینه نصب و هم از نظر مصرف انرژی رقابتی باشد. این نهاد حتی می‌گوید هزینه نصب آن حدود نصف سیستم مرکزی و مصرف آن حدود یک‌چهارم سرمایش مرکزی است.

با این حال، کولر آبی راه‌حل همیشگی نیست. در مناطق مرطوب، این سیستم رطوبت هوا را بیشتر می‌کند و می‌تواند حس کلافگی ایجاد کند. همین‌جا است که فهم تفاوت کولر آبی و کولر گازی از یک مقایسه ساده فراتر می‌رود و به یک تصمیم اقلیمی تبدیل می‌شود. در بسیاری از مناطق عادی کشور هم توانیر تاکید کرده که باید وسیله سرمایشی متناسب با منطقه جغرافیایی انتخاب شود و کولر آبی در بخش زیادی از مناطق نیمه شمالی پاسخگو است.

اسپلیت دیواری و مینی‌اسپلیت

مینی‌اسپلیت‌ها برای آپارتمان‌ها، واحدهای مستقل، بازسازی‌ها و فضاهایی که کانال‌کشی در آن‌ها دشوار است، بسیار مناسب‌اند. DOE می‌گوید این سیستم‌ها به‌دلیل نداشتن کانال، تلفات مربوط به انتقال هوا را حذف می‌کنند و همین موضوع یکی از دلایل مهم محبوبیت آن‌ها است. طبق همین منبع، تلفات کانال در بعضی ساختمان‌ها می‌تواند بیش از ۳۰ درصد انرژی سرمایش را به خود اختصاص دهد.

مزیت دیگر مینی‌اسپلیت، کنترل مستقل فضاها است. یعنی هر اتاق یا زون می‌تواند دمای جداگانه داشته باشد و این موضوع در خانه‌های چندخوابه یا فضاهای اداری کوچک، بهره‌وری را بالا می‌برد. در چنین شرایطی، پرداختن به استاندارد SEER2 و برچسب انرژی و همین‌طور نگهداری و سرویس دوره‌ای سیستم سرمایش به کاربر کمک می‌کند تا فقط به ظاهر دستگاه یا نام برند تکیه نکند.

داکت اسپلیت و سیستم مرکزی کانالی

سیستم‌های مرکزی کانالی، هوای خنک را از طریق کانال‌های رفت و برگشت در کل فضا توزیع می‌کنند. DOE توضیح می‌دهد که این سیستم‌ها دو گروه اصلی دارند: نوع اسپلیت که بخش داخلی و خارجی جدا دارد و نوع پکیج که همه اجزا در یک کابینت واحد قرار می‌گیرند و معمولا روی بام یا کنار ساختمان نصب می‌شوند. این گزینه برای ساختمان‌هایی مناسب است که از ابتدا با نگاه تاسیساتی درست طراحی شده‌اند.

نقطه ضعف اصلی این گروه، وابستگی زیاد به کیفیت کانال‌کشی است. اگر کانال‌ها نشتی داشته باشند یا در فضای نامناسب قرار گرفته باشند، بخشی از سرمایش قبل از رسیدن به فضای استفاده‌شده هدر می‌رود. به همین دلیل، کسی که سراغ داکت اسپلیت می‌رود، باید هم‌زمان نگاه دقیقی به راهنمای خرید داکت اسپلیت و نیز نقش عایق‌کاری در کاهش بار سرمایی داشته باشد، چون خرید دستگاه خوب بدون اجرای خوب به نتیجه مطلوب نمی‌رسد.

چیلر و فن‌کویل

چیلرها بیشتر در ساختمان‌های بزرگ اداری، درمانی، تجاری و هتلی مطرح می‌شوند. DOE در راهنمای خرید چیلرهای برقی تاکید می‌کند که ارزیابی این سیستم‌ها باید بر مبنای نوع چیلر، ظرفیت و عملکرد در بار کامل و بار جزئی انجام شود. این یعنی انتخاب چیلر بیشتر از آن‌که یک خرید ساده باشد، یک تصمیم مهندسی است.

مزیت اصلی چیلر، پاسخ‌گویی به پروژه‌های بزرگ با نیاز سرمایشی پایدار و چندبخشی است. اما هزینه اولیه، پیچیدگی طراحی و نیاز به بهره‌برداری حرفه‌ای در این سیستم بیشتر از گزینه‌های رایج مسکونی است. به همین دلیل، در پروژه‌های غیرمسکونی، بررسی دقیق انتخاب چیلر برای ساختمان اداری می‌تواند جلوی تصمیم‌های پرهزینه و شتاب‌زده را بگیرد.

سیستم جریان مبرد متغیر یا VRF

VRF و زون_بندی

سیستم جریان مبرد متغیر یا Variable Refrigerant Flow که با نام VRF شناخته می‌شود، برای ساختمان‌هایی مناسب است که تعداد فضاهای مستقل زیاد است و کنترل دقیق هر زون اهمیت دارد. DOE این سیستم را به‌عنوان نوعی سیستم چندپنلی با چند یونیت داخلی و کنترل مستقل معرفی می‌کند و اشاره دارد که تولیدکنندگان از سال ۲۰۱۲ باید با استانداردهای بهره‌وری انرژی این گروه تطبیق داشته باشند.

نقطه قوت VRF در انعطاف بالا، کنترل مستقل اتاق‌ها و عملکرد مناسب در بارهای متغیر است. البته این مزیت‌ها فقط زمانی به نتیجه خوب می‌رسند که طراحی و راه‌اندازی آن حرفه‌ای باشد. به همین دلیل، در ساختمان‌های اداری چنداتاقه و پروژه‌های چندواحدی، مطالعه دقیق مزایا و معایب VRF به تصمیم‌گیرنده کمک می‌کند تا میان جذابیت فنی و واقعیت اجرایی تعادل برقرار کند.

مقایسه از نظر مصرف انرژی و راندمان

در مقایسه سیستم‌های سرمایشی ساختمان از نظر انرژی، باید از تصمیم‌های کلی و عجولانه فاصله گرفت. در اقلیم خشک، سرمایش تبخیری می‌تواند بسیار کم‌مصرف باشد و DOE آن را یک روش طبیعی و انرژی‌کارا معرفی می‌کند. در مقابل، در سیستم‌های بدون کانال، حذف تلفات انتقال هوا یک مزیت مهم است و DOE تصریح می‌کند که تلفات کانال می‌تواند بیش از ۳۰ درصد مصرف انرژی سرمایش را تشکیل دهد. پس این‌که یک سیستم کم‌مصرف‌تر است یا نه، کاملا به اقلیم، شبکه توزیع هوا و الگوی استفاده بستگی دارد.

در سیستم‌های تراکمی، شاخص راندمان فصلی اهمیت زیادی دارد. انرژی استار (ENERGY STAR) برای تجهیزات سرمایش مرکزی و پمپ حرارتی، مقادیر مرجع SEER2 و EER2 را منتشر می‌کند و برای بسیاری از سیستم‌های اسپلیت و پکیج، آستانه ۱۵.۲ SEER2 را به‌عنوان حد معیار خود آورده است. بنابراین، اگر بخواهید بین چند مدل نزدیک به هم انتخاب کنید، توجه به استاندارد SEER2 و برچسب انرژی تصمیم شما را حرفه‌ای‌تر می‌کند.

در پروژه‌های بزرگ، فقط عدد راندمان اسمی کافی نیست. در چیلرها، DOE به‌صراحت می‌گوید که باید نوع کارکرد در بار کامل و بار جزئی بررسی شود. در سیستم‌های VRF هم کیفیت عملکرد در بارهای متغیر اهمیت زیادی دارد. در نتیجه، هرچه پروژه بزرگ‌تر و پیچیده‌تر باشد، تحلیل راندمان باید از سطح برچسب دستگاه فراتر برود و به سناریوی واقعی استفاده نزدیک شود.

مقایسه از نظر هزینه خرید، نصب و نگهداری

نگهداری و سرویس

در مقایسه سیستم‌های سرمایشی ساختمان از نظر هزینه، باید میان قیمت خرید اولیه و هزینه مالکیت در بلندمدت تفاوت گذاشت. کولر آبی معمولا با هزینه اولیه پایین‌تری وارد پروژه می‌شود و طبق داده‌های DOE، نصب آن می‌تواند حدود نصف سیستم مرکزی هزینه داشته باشد. اما این مزیت زمانی مهم است که اقلیم برای آن مناسب باشد و مصرف آب و سرویس دوره‌ای هم دیده شود.

مینی‌اسپلیت‌ها و بعضی سیستم‌های اسپلیت ممکن است در ظاهر گران‌تر از برخی گزینه‌های سنتی باشند، اما وقتی حذف کانال، زون‌بندی و کنترل مستقل را در نظر بگیرید، تصویر هزینه تغییر می‌کند. در ساختمان‌های بزرگ هم چیلر و VRF معمولا سرمایه‌گذاری بیشتری می‌خواهند، چون طراحی، اجرا و راه‌اندازی تخصصی‌تری دارند. در اینجا، شناخت نگهداری و سرویس دوره‌ای سیستم سرمایش و برآورد هزینه‌های بهره‌برداری، به اندازه قیمت خرید اهمیت دارد.

برای جمع‌بندی هزینه‌ها می‌توان چنین گفت:

• هزینه اولیه پایین‌تر معمولا در کولر آبی و بعضی اسپلیت‌های ساده دیده می‌شود؛
• هزینه اجرای متوسط بیشتر مربوط به سیستم‌های کانالی و پکیج‌ها است؛
• هزینه سرمایه‌گذاری بالاتر معمولا به VRF و چیلر مربوط می‌شود؛
• هزینه نگهداری در همه سیستم‌ها جدی است اما در سیستم‌های پیچیده‌تر، نیاز به سرویس تخصصی بیشتر می‌شود.

مقایسه از نظر آسایش حرارتی، رطوبت و کیفیت هوای داخل

در مقایسه سیستم‌های سرمایشی ساختمان نباید فقط به عدد دما روی ترموستات نگاه کرد. DOE می‌گوید سیستم‌های تراکمی مرکزی علاوه بر خنک‌کردن هوا، رطوبت را هم کاهش می‌دهند و این موضوع در احساس آسایش نقش مهمی دارد. با این حال، همین منبع توضیح می‌دهد که در اقلیم‌های بسیار مرطوب، حتی سیستم درست‌سایز هم ممکن است برای کنترل کامل رطوبت به راهکارهای کمکی نیاز داشته باشد.

در مناطق مرطوب، سیستم بیش‌ازحد بزرگ می‌تواند هوا را سریع خنک کند اما پیش از آن‌که رطوبت را به‌خوبی بگیرد، خاموش شود. DOE این مشکل را یکی از دلایل اصلی نارضایتی کاربران در اقلیم‌های گرم و مرطوب می‌داند. به همین خاطر، هر کسی که در شهرهای شرجی پروژه دارد، باید کنترل رطوبت در تهویه مطبوع را جزو بخش اصلی تصمیم‌گیری ببیند نه یک موضوع فرعی.

در سوی دیگر، کولر آبی چون هوا را با تبخیر آب خنک می‌کند، ذاتا رطوبت بیشتری وارد فضا می‌سازد و به همین دلیل برای شهرهای مرطوب مناسب نیست. از نظر کیفیت هوا هم هر سیستم محدودیت‌های خودش را دارد. برخی سیستم‌ها هوای تازه بیشتری وارد می‌کنند و برخی بیشتر بر گردش هوای داخل تکیه دارند. در پروژه‌های حساس، کیفیت فیلترها، تهویه هوای تازه و طراحی کلی باید جدا از خود انتخاب دستگاه بررسی شود.

انتخاب سیستم بر اساس اقلیم و کاربری ساختمان

در مقایسه سیستم‌های سرمایشی ساختمان اقلیم تعیین می‌کند که کدام گزینه از ابتدا شانس بیشتری برای موفقیت دارد. در مناطق خشک، کولر آبی یا سرمایش تبخیری می‌تواند بسیار منطقی باشد. در مناطق مرطوب، سیستم‌های تراکمی مثل اسپلیت، داکت اسپلیت، VRF یا چیلر شانس بیشتری برای تامین آسایش دارند چون می‌توانند هم‌زمان دما و رطوبت را بهتر مدیریت کنند. توصیه توانیر برای انتخاب وسیله متناسب با منطقه و توصیه DOE برای محدودکردن کاربرد کولر تبخیری به مناطق کم‌رطوبت، دقیقا در یک مسیر قرار می‌گیرند.

کاربری ساختمان هم به همان اندازه مهم است. در یک آپارتمان کوچک یا فضای بازسازی‌شده، مینی‌اسپلیت معمولا انتخاب کم‌دردسرتری است. در ساختمانی که از ابتدا برای کانال‌کشی طراحی شده، داکت اسپلیت یا سیستم مرکزی می‌تواند منظم‌تر باشد. در پروژه‌های بزرگ اداری، درمانی یا چنداتاقه نیز بسته به نیاز به زون‌بندی، بودجه و سبک بهره‌برداری، VRF یا چیلر جدی‌تر مطرح می‌شوند. به همین دلیل، آشنایی با انتخاب چیلر برای ساختمان اداری و مزایا و معایب VRF برای پروژه‌های حرفه‌ای اهمیت زیادی دارد.

برای یک تصمیم سریع، این جمع‌بندی کاربردی است:

• اقلیم گرم و خشک: کولر آبی یا سرمایش تبخیری؛
• واحد مستقل مسکونی: اسپلیت یا مینی‌اسپلیت؛
• ساختمان دارای کانال مناسب: سیستم مرکزی کانالی؛
• پروژه بزرگ چندبخشی: VRF یا چیلر بر اساس نیاز اجرایی و بهره‌برداری.

خطاهای رایج در انتخاب سیستم سرمایش

یکی از خطاهای رایج این است که خریدار فقط به عدد ظرفیت یا نام برند توجه می‌کند. در حالی که DOE بارها روی سایزبندی درست، جریان هوای مناسب، محل نصب و کیفیت اجرا تاکید کرده است. اگر سیستم بزرگ‌تر از نیاز انتخاب شود، ممکن است روشن و خاموش‌شدن مکرر اتفاق بیفتد و هم مصرف بالا برود و هم کنترل رطوبت ضعیف شود.

اشتباه مهم دیگر، نادیده‌گرفتن وضعیت پوسته ساختمان و شبکه توزیع هوا است. وقتی پنجره‌ها تابش شدیدی می‌گیرند یا کانال‌ها در فضای نامناسب اجرا شده‌اند، بخشی از سرمایش هدر می‌رود و کاربر تصور می‌کند مشکل از خود دستگاه است. در بسیاری از پروژه‌ها، قبل از خرید دستگاه جدید باید سراغ محاسبه ظرفیت سرمایش ساختمان و بررسی نقش عایق‌کاری در کاهش بار سرمایی رفت. این دو موضوع معمولا بیشتر از آنچه تصور می‌شود روی نتیجه نهایی اثر دارند.

خطاهای متداولی که باید جدی گرفته شوند این‌ها هستند:

• انتخاب ظرفیت بیشتر از نیاز واقعی؛
• استفاده از کولر آبی در اقلیم مرطوب؛
• بی‌توجهی به نشتی و عایق کانال‌ها؛
• نادیده‌گرفتن هزینه سرویس و نگهداری؛
• انتخاب سیستم بدون توجه به تعداد زون‌ها و نحوه استفاده از ساختمان.

سخن آخر

مقایسه سیستم‌های سرمایشی ساختمان زمانی ارزش واقعی پیدا می‌کند که از سطح نام دستگاه‌ها عبور کنیم و به منطق انتخاب برسیم. اقلیم، متراژ، نوع کاربری، کیفیت عایق، نیاز به زون‌بندی و توان نگهداری، همگی در این تصمیم نقش دارند. برای یک خانه در اقلیم خشک، کولر آبی هنوز می‌تواند انتخاب خوبی باشد. برای یک واحد مستقل، مینی‌اسپلیت و اسپلیت گزینه‌های منطقی‌تری هستند و برای پروژه‌های بزرگ، VRF و چیلر بیشتر معنا پیدا می‌کنند.

سوالات متداول درباره مقایسه سیستم‌های سرمایشی ساختمان

۱) برای اقلیم گرم و خشک، کدام سیستم معمولا مناسب‌تر است؟
در بیشتر مناطق گرم و خشک، کولر آبی یا سرمایش تبخیری به دلیل مصرف انرژی پایین و سازگاری با رطوبت کم، انتخاب مناسبی است. البته باید مصرف آب، کیفیت نگهداری و شرایط واقعی ساختمان هم بررسی شود.

۲) آیا کولر آبی برای شهرهای مرطوب مناسب است؟
خیر، چون این سیستم رطوبت هوا را بالا می‌برد و در اقلیم مرطوب آسایش را کم می‌کند. در چنین شهرهایی، سیستم‌های تراکمی مثل اسپلیت، داکت اسپلیت، VRF و چیلر معمولا نتیجه بهتری می‌دهند.

۳) مینی‌اسپلیت چه مزیتی نسبت به سیستم کانالی دارد؟
مهم‌ترین مزیت آن حذف کانال و کاهش تلفات مرتبط با انتقال هوا است. علاوه بر این، کنترل مستقل فضاها در مینی‌اسپلیت ساده‌تر انجام می‌شود و برای بازسازی یا واحدهای مستقل بسیار کاربردی است.

۴) داکت اسپلیت چه زمانی انتخاب خوبی است؟
زمانی که ساختمان از ابتدا برای کانال‌کشی مناسب طراحی شده باشد و کاربر توزیع هوای متمرکز بخواهد، داکت اسپلیت می‌تواند انتخاب خوبی باشد. کیفیت طراحی و اجرای کانال در این سیستم بسیار مهم است.

۵) آیا سیستم VRF برای ساختمان مسکونی هم کاربرد دارد؟
بله، اما بیشتر در پروژه‌های چندواحدی یا ساختمان‌هایی با چند فضای مستقل معنا پیدا می‌کند. مزیت اصلی آن کنترل جداگانه فضاها است و هزینه و پیچیدگی اجرای آن باید با نوع پروژه سنجیده شود.

۶) چیلر بیشتر برای چه ساختمان‌هایی مناسب است؟
چیلر معمولا برای پروژه‌های بزرگ اداری، درمانی، تجاری و هتلی مناسب است که بار سرمایی بالاتر و الگوی بهره‌برداری حرفه‌ای‌تری دارند. انتخاب آن باید با تحلیل بار کامل و بار جزئی انجام شود.

۷) چرا ظرفیت بیشتر همیشه بهتر نیست؟
چون دستگاه بزرگ‌تر از نیاز می‌تواند زودتر از موعد خاموش شود، رطوبت را خوب کنترل نکند و مصرف انرژی را بالا ببرد. این مشکل در اقلیم‌های مرطوب بیشتر خود را نشان می‌دهد.

۸) شاخص SEER2 در انتخاب سیستم چه اهمیتی دارد؟
SEER2 یکی از مهم‌ترین شاخص‌های راندمان فصلی تجهیزات سرمایشی است و برای مقایسه مدل‌ها بسیار کاربرد دارد. هرچه این عدد بالاتر باشد، دستگاه در شرایط آزمون انرژی را کارآمدتر مصرف می‌کند.

۹) آیا هزینه خرید پایین‌تر به معنی انتخاب بهتر است؟
نه، چون باید هزینه مصرف برق یا آب، هزینه سرویس و عمر مفید سیستم هم دیده شود. گاهی دستگاه ارزان‌تر در بلندمدت هزینه بیشتری به کاربر تحمیل می‌کند.

۱۰) قبل از خرید، مهم‌ترین اقدام چیست؟
مهم‌ترین کار این است که بار سرمایی واقعی ساختمان محاسبه شود و شرایط اقلیم، تعداد فضاها، کیفیت عایق و امکان کانال‌کشی بررسی گردد. بدون این مرحله، انتخاب دستگاه بیشتر شبیه حدس زدن است تا تصمیم مهندسی.